Kategorie OdkryciaOdkrycia naukowe

Ekspedycja w końcu zbadała dno studni Barhout. Zapadlisko owiane jest szeregiem legend

Studnia Barhout, lepiej znana jako „Studnia piekła”, to naturalne zapadlisko w Jemenie. Jest tak znana, że wokół niej powstało mnóstwo osobliwych legend.


Studnia Barhout

Nieoficjalna nazwa wynika z przekonania, że studnia Barhout jest więzieniem dla dżinów występujących w folklorze Bliskiego Wschodu. Zapadlisko nie zostało dokładnie zbadane, stało się więc obiektem wielu spekulacji i przypuszczeń.

Studnia piekła w końcu jednak została przeszukana przez grupę śmiałków z Oman Cave Exploration Team (OCET). Ośmiu grotołazów zeszło 112 metrów od otworu zapadliska. Nie znaleziono tam żadnych dżinów, a perły jaskiniowe i martwe zwierzęta.

Ekspedycja w końcu zbadała dno studni Barhout. Zapadlisko owiane jest szeregiem legend

Pierwsza eksploracja

Studnia Barhout uformowała się miliony lat temu i przed zespołem OCET nikt wcześniej nie dotarł do dna. Poprzednie eksploracje sięgały około połowy głębokości i informowały o przykrym odorze uwalniającym się z dna.


Grotołazi z OCET nie zgłaszali żadnych szkodliwych i toksycznych zapachów, choć zauważyli, że martwe ptaki rzeczywiście śmierdzą. Niby ciekawość to pierwszy stopień do piekła, a jednak zespół z własnej woli wybrał się na dno studni.

Ekspedycja w końcu zbadała dno studni Barhout. Zapadlisko owiane jest szeregiem legend

Pchała nas do tego pasja i czuliśmy, że jest to coś, co ujawni nowy cud i część historii Jemenu. Pobraliśmy próbki wody, skał, gleby i niektórych martwych zwierząt, ale jeszcze ich nie przeanalizowaliśmy. – powiedział profesor Mohammed al-Kindi

Cuda i dziwy na dnie

Dno zapadliska zamieszkiwały także węże, które nie były szczególnie agresywne ani zainteresowane obecnością gości. Zdjęcia i nagrania ujawniają za to piękne formacje jaskiniowe. Woda kapiąca na dno jaskini tworzy struktury nazywane perłami.

Perły jaskiniowe w tym przypadku miały barwę limonkowej zieleni. Wykonane głównie z kalcytu, są koncentracją soli wapnia. Połysk jest wynikiem poruszającej się wody. Po wyschnięciu niestety mają tendencję do rozpadania się.


Fotografie: www.france24.com