Astronomowie zlokalizowali pochodzenie kolejnego szybkiego błysku radiowego

Szybkie błyski radiowe (FRB) to niezwykle szybkie i potężne emisje fal radiowych o niewyjaśnionym pochodzeniu. Znanych jest kilkanaście unikalnych przykładów FRB, z których tylko dwa były powtarzalne.

Szybkie błyski radiowe

By dowiedzieć się, jak powstają, musimy wiedzieć skąd pochodzą – było to możliwe dla jednego z powtarzających się wybuchów. Wiadomo, że FRB 121102 powstał w galaktyce karłowatej około 3 miliardów lat świetlnych od nas.

Co by się stało, gdyby 300 pasażerów zaczęło w trakcie lotu skakać na pokładzie?

Nowiną natomiast jest to, że udało się zlokalizować źródło kolejnego, tym razem jednak niepowtarzającego się. FRB 180924 został wykryty przez australijski radioteleskop ASKAP.

To wielki przełom, na który czekaliśmy odkąd astronomowie po raz pierwszy wykryli szybkie rozbłyski radiowe w 2007 roku. – powiedział w oświadczeniu dr Keith Bannister, główny autor

FRB 180924

FRB 180924 pochodzi z dużej galaktyki spiralnej o nazwie DES J214425.25−405400.81. Znajduje się ona około 3,6 miliardów lat świetlnych od Ziemi. Wybuch w przybliżeniu nastąpił 13000 lat świetlnych od jądra galaktyki.

Czarny Księżyc już w środę. Warto tej nocy podziwiać niesamowite widoki na nocnym niebie

DES J214425.25−405400.81 obserwowano także za pomocą należącego do ESO VLT w Chile, a odległość mierzono teleskopami Kecka na Hawajach. Astronomowie zauważyli kilka różnic między dwoma szybkimi błyskami radiowymi.

Lokalizacja

Uważa się, że FRB 121102 jest spowodowany przez gwiazdę neutronową, która porusza się w silnym polu magnetycznym w małej galaktyce tworzącej wiele gwiazd. Zupełnie inaczej sprawy wyglądają w przypadku FRB 180924.

Wybuch, który zlokalizowaliśmy i jego gospodarz w niczym nie przypominają FRB 121102. Ten pochodzi z ogromnej galaktyki, która tworzy stosunkowo niewiele gwiazd. Sugeruje to, że szybkie błyski radiowe mogą być produkowane w różnych środowiskach lub są generowane przez inny mechanizm.

Fotografie: eurekalert.org, atnf.csiro.au, science.sciencemag.org